Vallen. Weer opstaan. Loslaten. En weer doorgaan.

Mensen vragen me nog steeds weleens, wat ga je nou eigenlijk doen met jullie eigen merk lingerie Jolie Care?

Niets helaas. 

Want hoe we er ook aan trokken en sleurden: we kregen het gewoon niet van de grond. 

Ondanks dat ik prachtige lingerie had ontworpen, samen met Fabiënne en Sapph lingerie, ondanks dat we een hele succesvolle crowdfundingactie hadden, ondanks dat we zelfs op het punt stonden om overgenomen te worden door een partner die ons nóg meer slagkracht kon geven, en ondanks de honderden uren die we er instaken, naast ook nog onze andere bedrijven en de baby die op komst was.

De lingerie was veel te duur om te laten maken, bleek. Waar we ook vroegen. We hadden nooit uit de kosten gekomen.

En achteraf gezien wist ik wel genoeg van de modellen en het ontwerpen, maar niet genoeg van het hele productieproces. En daar ging het ook op mis. De moeilijkheid van het productieproces, de klok die maar bleef tikken, de kosten die maar bleven oplopen… allemaal beren op de weg, die we niet wegkregen, wat we ook probeerden. En wie we ook ten hulp vroegen.

Het is ons dus niet gelukt. Maar daarmee was het natuurlijk niet zomaar klaar. Het heeft veel gevolgen zo’n intensief niet-geslaagd project. 

Zakelijk ben ik langs de rand van de afgrond gegaan, en heb ik alle zeilen moeten bijzetten om overeind te blijven.

Dat is gelukt, met de nodige hulp vanuit mijn persoonlijke omgeving, en gelukkig is mijn praktijk Nazorg Borstkanker blijven bestaan. 

Ik ben blij met dat ik alles op alles heb gezet, om Nazorg Borstkanker weer goed op de rit te kunnen krijgen.  Want hierin zit nog steeds mijn missie.
En dat mijn winkeltje Jolie Care, met alle lingerie van Anita en Amoena weer lekker loopt. Mede dankzij lingeriespecialist Yvonne Putman en ervaringsdeskundige Caroline Verburg die me helpen inkopen en verkopen.

En met alles wat ik heb geleerd, tijdens het vallen, opstaan, loslaten en weer doorgaan heb ik nu een prachtige nieuwe website laten maken. Door Opwolken en met behulp van Herbert van Hoogdalem.

Ik ben superblij met mijn nieuwe website, en de mogelijkheden die het biedt.

Ook ben ik superblij met alle mensen die het mogelijk hebben gemaakt (niet alleen de site, bedoel ik, maar überhaupt het voortbestaan van de zaak – ik schreef er laatst een Facebook-update over waarin ik iedereen in het zonnetje zet).

Ik ben drie jaar verder, maar ik heb voor tien jaar (bij)geleerd.

En al die lessen, die ga ik allemaal stoppen in mijn missie, die niets veranderd is: Nazorg Borstkanker voor alle vrouwen die het nodig hebben beschikbaar maken.

Liefs, Lucette.

Hoe kan dit nou? Dat niet meer (ex-)borstkankerpatiënten dit weten?

Vanmorgen zat er een mooie jonge vrouw voor mij in mijn praktijk. Ze had van een vriendin gehoord dat ik Pilatesles geef voor vrouwen die borstkanker hebben gehad.

Ze mailde me eerst met de vraag wanneer ze een les kon meedoen, maar ik dacht: “…als jij net klaar bent met borstkanker, wil je dan niet eerst een gesprekje met mij over wat je precies nodig hebt?”

Dat wilde ze inderdaad wel. Maar ze wist eigenlijk niet echt wat er dan nog meer mogelijk was. Tot ze vanmorgen in mijn praktijk zat, met een kopje thee.

Ze is in het AVL in Amsterdam geholpen. Goed en lief geholpen. En ook nog in Hoofddorp. Met beide ziekenhuizen heb ik wel eens contact, ze weten van mijn bestaan. En toch heeft deze jonge vrouw helemaal niets meegekregen van wat er ook kan zijn voor haar aan nazorg, aan begeleiding bij herstel. Ze wist niet eens dat er beugelloze bh’s bestaan. Of dat ze recht heeft op een deelprothese als na de bestraling de bespaarde borst ongelijk blijft aan de gezonde borst.

Ze is 34 jaar. Ze mag toch zo goed mogelijk herstellen?? Sterker nog: dat MOET ze van mij ?

Haar borst is grijs en grauw met hier en daar nog roodheid van de bestraling.

– “Daar kun je iets aan doen hoor, als je wilt”.

“O ja?”

– “Ja, en heb je last van ongelijke borsten”.

“Nou valt wel mee, ik draag gewoon losse kleding”.

-“Voor de rest van je leven?”, vraag ik met een lach. “Je zou ook voor een aanvullende borstprothese kunnen kiezen voor de dagen dat je bijvoorbeeld een mooi jurkje aan wilt”.

“Bestaat dat?”

-“Ja, en je hebt er ook recht op. Het wordt vergoed door de zorgverzekeraar”

“Wow wat geweldig, èn ik zie hier ook allemaal mooie beugelloze bh’s hangen, ik loop maar steeds met van de flut-topjes, omdat ik geen beugelbh’s kan verdragen op de bestraalde huid.  Ik wist niet waar ik zo’n beugelloze bh kan kopen. Ik zou best graag weer een normale bh aan willen. Dat ziet er toch weer wat vrouwelijker uit”.

We maken een afspraak voor een behandeling van wat vochtophoping en de bestraalde huid en een proefles Pilates.

Ze loopt de deur uit en zegt: “Nou, ik voel me herboren. Ik ben heel erg blij dat ik hier terecht ben gekomen. Dank je wel”.

Liefde, vreugde, dankbaarheid en verbinding

Deze woorden; liefde, vreugde, dankbaarheid en verbinding houden mij dagelijks bezig, maar gister op zondag 1 juli 2018, werden deze namen van gevoelens wel heel intens gemanifesteerd.
Tijdens de afscheid ceremonie van Bas Engels, in een kerk op Ruigoord.

Bas, 31 jaar, was van mij een jeugdvriend en organisator van de mooiste feesten en festivals; ShoelesAtler EgoConfetteria en waarschijnlijk nog meer. Deze feesten waren altijd zo bijzonder leuk, omdat ze voelbaar ontstaan waren uit liefde en vreugde.

En zo was je laatste feest ook Bas, ‘Shoeless’ en ‘Intens’. Ik weet niet of je dit laatste feest ook bewust hebt geïnitieerd. In ieder geval heb je door hoe je altijd was ervoor gezorgd dat jouw uitvaart net zo’n prachtig feest was als al die andere feesten. De mensen om je heen wisten in 5 dagen alles zo te regelen zoals jij dit ok altijd deed. Er werd voor je gezongen met woorden die al je vrienden opnoemde, prachtig geïmproviseerd, want daar hield je het meest van; spontane dingen of improvisatie. Er werd voor je piano gespeeld, gedanst door een prachtige vrouw, speciaal voor jou. Er werd gezongen door iedereen, gejuicht en geklapt. Het was een prachtig emotioneel afscheid zoals jij dat verdient.
Het werd door iemand ‘een bruiloft genoemd’, we mochten gister allemaal met je trouwen. Daar zijn we allemaal dankbaar voor.
Vanmorgen werd ik wakker met de mooie beelden van gister. In plaats van de gedachte van hoe je met je motor verongelukt moet zijn.
Jouw feest van gister heeft de verschrikkelijke gedachten en gevoel van ‘het mag niet zo zijn’ omgedraaid in een gevoel van ‘vrede ermee’.

Het was intens mooi om te zien hoeveel mensen jij in je leven om je heen hebt verzameld en gekregen. Al die mensen die vanuit hun hart iets voor jou deden in de kerk van Ruigoord. Het was prachtig om te zien dat je moeder op het podium in de kerk voor je stond te dansen terwijl jij in je festivalpak en met glitters op je gezicht in je kist lag te stralen.

Een en al liefde, vreugde, dankbaarheid en verbinding.
Wel met de bijbehorende liefdestranen, vreugdetranen, tranen van dankbaarheid en tranen die ons gister allemaal verbonden.

Gister schreef ik ook in je boek, dat ik altijd de gedachte had dat wij elkaar nog eens heel ‘goed’ gingen ontmoeten. Bij bepaalde onderwerpen in mijn leven dacht ik dan; O ja en dan ga ik dat even aan Bas laten weten of die ervaring met hem delen en eens horen welke ervaring hij over dat onderwerp heeft.
Een heel persoonlijk onderwerp hebben we al een keertje goed aangestipt. Dat was leuk.
De andere onderwerpen bespreken we later…ergens…

Bas, ik heb respect voor hoe jij met die mooie woorden/gevoelens zaken deed. Echt zaken. Je deed bussines met mensen zoals Duncan Stutterheim van ID&T. Dat waren gewoon je vrienden. Die mensen zijn zo verdrietig dat je niet meer met hen bent. Dat is anders gezien een enorme waardering. En zo zien wij dat allemaal. Wij waarderen het enorm wat je allemaal gedaan hebt. Voor heel veel mensen en wij zijn dankbaar dat we je hebben mogen kennen.

Ik ga met jou in mijn gedachten mijn zakelijke doel verder verwezenlijken. Dan vergeet ik tenminste niet dat je alles kan doen wat je mooi vind en dat het ook met veel liefde en vreugde kan, als je er maar 100% voor gaat en 100% jezelf blijft.

Liefs,

Lucette